ตั้งใจตกงานเพื่อค้นหาตัวเอง

finding myself

โตขึ้นอยากเป็น/ทำอะไร ? คำถามนี้ทุกคนน่าจะเคยได้พบเจอ ในวัยเด็กเราทุกคนคงต้อง copy คำตอบกันไปเพราะว่ามุมมองของเราไม่ได้ไกลไปกว่าคำตอบที่ครูและผู้ใหญ่คาดหวัง ไม่ตำรวจก็พยาบาล ไม่ก็หมอ แต่เมื่อเติบโตขึ้นเราจะมีเวลาว่างมาถามตัวเองอีกทีเมื่อไหร่กับคำถามเดิมว่า “เราอยากเป็นอะไรหรืออยากทำอะไร ?”

เริ่มเดินทางหลังจากเรียนจบ

แน่นอนว่าพ่อแม่ทุกคนนั้นคงต้องการให้ลูกๆเรียนจบและ “ทำงาน” ซึ่งไม่แปลกเพราะว่าในสมัยก่อนการทำงานถึงว่ามีเกียรติมีศักดิ์ศรี อาจจะมีอนาคตได้เป็น “เจ้าคนนายคน” ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นเจ้าคนนายคน คนเราทุกคนไม่ได้อยากทำงานเป็นลูกจ้าง แต่ก็ยังคงหางานตามที่ คนรอบข้างคาดหวัง เพราะการ ไม่ทำงานเป็นเหมือนเรื่องน่าอายในสังคม ไม่เข้าใจว่าใครกำหนดแต่ส่วนใหญ่คนชนชั้นกลางชอบคิดอย่างนี้กันซะเยอะ

ตอนวัยเด็กผมชอบเล่นเกมมากๆ และคิดว่าโตขึ้นอยากทำเกมแต่พอไปๆมาๆ ก็ดันจับพลัดจับผลูมาทำเว็บซะนี่ ซะก็ไม่ได้ผิดอะไรยังคงตรงกับสิ่งที่อยากทำนั่นคือได้เขียนโปรแกรม แต่เอาเข้าจริงแล้วก็ยังมีคำถาม ถามตัวเองอยู่เรื่อยๆดังในหัวว่า “เราอยากทำเว็บหรอว่ะ ?” คำตอบยังคงเดิมคือ ไม่ใช่อ่ะ อยากทำเกมอาจจะเพราะความฝันในวัยเด็กยังคงคอยถามผมอยู่เลยๆ เพราะยังไม่ได้ทำซักที ผมคิดว่าหลายๆคนนั้นคงมีคำถามนี่อยู่เรื่อยๆหากยังไม่เจอ สิ่งที่รัก

เริ่มทำงานไปสักพัก

วัยนี้จะได้เริ่มเรียนรู้ชีวิตทำงาน และการเติบโตด้านมุมมองชีวิตและเป็นตัวตัดสินว่าชีวิตหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร ช่วงวัยนี้ผมโชคดีได้เจอคนดีๆ และได้อ่านหนังสือมากขึ้นจึงเริ่มคิดนอกกรอบ แนะนำว่าอย่าทำตัวให้หมดไฟ อยากให้ทุกคนมีไฟ ถีบตัวเองให้สูงกว่าเดิม ณ จุดนี้ผมเริ่มรู้สึกว่าการทำงานอย่างนี้ไปเรื่อยๆมันไม่ใช่คำตอบแหละ เราไม่ได้อยากทำอย่างนี้ไปจนตาย เพราะอะไรยังคงเป็นคำตอบเดิม มันไม่ใช่สิ่งที่เรารัก

สุดท้ายการเปลี่ยนสถานที่ทำงาน ไม่ใช่คำตอบ เพราะยังคงเป็นการทำงานเหมือนเดิมที่เปลี่ยนที่ เพราะฉะนั้นอยากให้ทุกคนที่อ่านนั้นพยายามค้นหาตัวเอง อย่าหยุดค้นหา ถามคำถามตัวเองบ่อยๆ ว่านี่คือสิ่งที่เรารักหรือไม่ผมมีคำถามง่ายกว่านั้นอีกคือ

ให้คิดว่าหากตอนนี้คุณมีรายได้เป็นเงิน 1 แสนบาทหรือมากกว่านั้นโดยที่คุณไม่เดือดร้อนเลย คุณอยากทำอะไร ?

หากคุณมีคำตอบสำหรับคำถามข้างบนแปลว่านั่นแหละคือ สิ่งที่คุณรักแต่หากคุณไม่มีคำตอบจริงๆ อาจจะเป็นเพราะว่าเป้าหมายของคุณคือการหาเงินนั่นก็อีกเรื่อยหนึ่ง อาจจะรักในการเก็บออมหรือสร้างเงินต่อเงิน

และการทำงานของผมยังคงรู้สึกว่าไม่อยากทำตามคำสั่งที่ได้รับเท่าไร มีไอเดียของตัวเองแต่ก็ยังทำงานได้อยู่แต่คงทำได้ไม่นานเท่าไร และคิดว่าตัวเองไม่ค่อยเหมาะกับการรับงานลูกค้าที่คุยไม่รู้เรื่อง สุดท้ายที่ทำงานมาพอทุ่มเทมากๆก็คิดว่า ถ้าจะทุ่มเทมากๆขนาดนี้ลองมาทุ่มให้ตัวเองดีกว่าไหม ? เลยตัดสินใจสุดท้ายออกมาได้คำตอบว่า …

ออกมาเตะฝุ่น 3 เดือน

ณ จุดนี้ที่กำลังพิมพ์เนี้ยก็คือ เตะฝุ่นแหละยังคงต้องตอบคำถามคนรอบตัวเมื่อถามว่า ทำไมออกมาบ่าย ไม่ทำงานหรอ ? ก็ตอบไปตรงๆนะว่าไม่ได้ทำแหละ แต่ไม่ได้บอกว่าออกมาทำไร เพราะจริงๆที่ตั้งใจคือ อยากออกมาลองทำเกมดู อยากรู้ว่าตัวเองจะรักมันจริงๆหรือเปล่า ไม่ก็ทำโปรเจ็คเว็บที่ตัวเองคิดไว้แต่ไม่ได้ทำซักที หรือเล่นหุ้นบ้าง ไม่ก็ไปพูดตามงานหรือโรงเรียนที่ต้องการให้ไปพูดตอนนี้ก็ติดต่อไปบ้างแล้ว อยากไปพูดให้กำลังใจคนไม่ก็ สร้างแรงบันดาลใจ

ซึ่งหลายสิ่งที่กล่าวมาแล้วพอจะเริ่มทำในตอนทำงานก็ไม่ได้ทำเพราะ ไม่มีเวลาและทำงานมาเหนื่อยอยากนอน จริงๆนะหากลองทบทวนกี่ครั้งก็มีคำตอบเดิมว่าต้องรีบนอนว่ะ พรุ่งนี้ทำงานว่ะ เสาร์อาทิตย์อยากพักว่ะ เอ่อ … แฮะมันอาจจะเป็นข้ออ้างของผมเองก็เป็นได้แต่ก็เลยตัดสินใจออกมาอย่างนี้ไปเลยจะได้รู้ไปเพราะคิดว่า

เราไม่รู้หรอกว่าเราชอบอะไร แต่ที่เรารู้แน่ๆคือ เราไม่ชอบอะไร

ซึ่งการออกมาครั้งนี้ก็เพื่อจะตามหาว่าเรารักหรือชอบอะไรกันแน่ ถ้าหาไม่เจอคงอาจจะต้องรับงานจากคนรอบตัวอีกทีแล้วก็ออกมาค้นหาต่อวางแผนไว้ว่าอย่างนั้นนะ ผลจะดีหรือร้ายก็ไม่สำคัญว่าเราได้ลองหรือยังเพราะผมเองก็ไม่มีคำตอบว่ามันควรจะเมื่อไหร่ ในเมื่อตอนนี้มันมีเวลาก็ลองซะให้รู้

จุดหมายที่ยังมองไม่เห็น

ยังคงเป็นฟ้าดำมืดที่ยังคงไม่เห็นว่าจะมีแสงไหนส่องมาแต่ว่าก็จะยังคงเดินตามหาดูกับมัน เพราะแน่ใจว่าหากเราไม่ชอบสิ่งไหนเราก็ไม่ควรจะทนรอ เวลาของชีวิตเป็นต้นทุนที่จ่ายออกไปตลอดเวลา เพียงแต่บางคนยังคงไม่ให้ความสนใจมันจนกระทั่งอายุ 40+ กว่าจะถึงตอนนั้นเราจะมีกำลังเปลี่ยนใจ ลุกขึ้นทำอะไรอย่างตอนนี้หรือเปล่า เราจะมีความบ้าและความกล้าทำอย่างนี้อีกไหม หรือภาระที่เราจะต้องแบกรับมันจะทำให้เราแย่ไหม นั่นแหละผมถึงไม่อยากรอคอยสิ่งใด

หากคุณอ่านมาถึงตรงนี้ ผมไม่ได้อยากจะบอกให้คุณออกจากงาน เพียงแต่อยากเขียนบอกตัวเองหรือคนอื่นๆ ว่ามีความคิดอย่างนี้อยากลองออกมาดู ทำตัวไม่ต้องตื่นเช้ารีบไปไหน ทำงานกับสิ่งที่ตัวเองชอบจะทำเรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองพอใจจะเรียนไม่ใช่ว่าเพราะ งาน เลยทำให้เรียนรู้ ผมยังคงมีตารางประจำวันว่าต้องเรียนรู้ อังกฤษ เรียนรู้ทำเกม, ทำเว็บไม่ใช่ว่าออกมานอนเฉยๆ นั่งกินนอนกินไปวันๆ อย่าเข้าใจผิดนะ

หากคุณมีความฝันมีความหวัง แล้วอยากทำตอนนี้อะไรคือสิ่งที่คุณรักครับ ?

  • สู้ๆ ครับ ขอให้พบสิ่งที่ ต้องการไวๆ นะครับ

    ผมก็รู้แล้วว่า ต้องการอะไร เลยชิ่งออกมาก่อนเลย

  • DominixZ

    สู้ๆเว้ยเพื่อน :)

  • oxygenyoyo

    ขอบคุณครับ

  • oxygenyoyo

    เออไม่รู้จะดีไหมแต่ก็อยากทำว่ะ สู้โว้ย

  • ywc

    “ตั้งใจตกงานเพื่อค้นหาตัวเอง”

    ข้ออ้างของคนขี้แพ้ ไม่เอาไหน ไม่สู้งาน

  • sn

    เหมือนมาคอมเม้นช้าไปเลย
    สู้นๆนะคะ เข้าใจความรู้สึกของคุณoxygenyoyoค่ะ

  • ugly_talented

    คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ถึงได้มาตัดสินคนอื่นด้วยคำพูดพล่อยๆ แบบนี้